Ketika dunia saling ketawa
Satu jiwa masih kaku,
Kaku kerana hilangnya sinar,
Yang masih dia harap bisa ada.
Kau tahu mana pergi rindu?
Yang perlu aku rasa
Setiap waktu
Tak tahu?
Kau tahu mana pergi rasa?
Yang perlu aku selam
Tatkala dunia menduga
Tak tahu?
Sini aku bicara,
Dalam setiap apa yang aku punya
Hilang mereka disebalik alpa
Jiwa aku yang dulu ceria
Kini dimamah
Sunyi setiap masa
No comments:
Post a Comment